Stella powoli skierowała się w stronę swojego miejsca w klasie biznes.

Czuła jednocześnie niepokój i podekscytowanie, ponieważ był to jej pierwszy lot, a miała już 85 lat.

Jednak mężczyzna siedzący obok niej, Franklin Delaney, zmarszczył brwi. „Nie chcę siedzieć obok tej kobiety!”, niemal krzyknął do stewardesy.

„Proszę pana, to jest jej przypisane miejsce. Nie możemy tego zmienić” – odpowiedziała łagodnie stewardesa.

„To niemożliwe. Te fotele kosztują fortunę. Nie było jej na nie stać – spójrzcie tylko na jej ubrania!” – upierał się Franklin.

Stella spuściła wzrok, czując się zażenowana. Włożyła swój najlepszy strój, choć niezbyt elegancki. Niektórzy pasażerowie stanęli po stronie Franklina i zasugerowali jej zmianę miejsca. Czując się skrępowana, Stella powiedziała cicho: „Proszę pani, wszystko w porządku. Jeśli jest wolne miejsce w klasie ekonomicznej, zajmę je. Wydałam wszystkie oszczędności na to miejsce, ale nie chcę nikomu sprawiać kłopotu”.

Ale stewardesa pokręciła głową. „Nie, proszę pani. Zapłaciła pani za to miejsce i ma pani pełne prawo tu być, bez względu na to, co mówią inni”.